W procesie metamorfozy owadów kluczową rolę odgrywają dwa hormony: hormon juwenilny i ekdyzon. Hormon juwenilny odpowiada za utrzymanie cech larwalnych, podczas gdy ekdyzon stymuluje linienie i przejście do kolejnych stadiów rozwojowych. Ich wzajemna równowaga decyduje o tym, czy owad przechodzi do następnego stadium larwalnego, czy rozpoczyna przepoczwarczenie.

Przeobrażenie zupełne to proces, w którym w rozwoju owadów o przeobrażeniu zupełnym występuje charakterystyczna postać poczwarki pomiędzy stadium larwy a postacią dorosłą (imago). Różni się od przeobrażenia niezupełnego tym, że w tym drugim przypadku nie ma stadium poczwarki, a młode osobniki (nimfy) przypominają już dorosłe owady i stopniowo zmieniają się podczas kolejnych linień. Przeobrażenie zupełne występuje np. u motyli, a niezupełne u ważek czy pasikoniików.

Wspólne cechy stawonogów to przede wszystkim segmentowane ciało podzielone na tagmy oraz członowane odnóża połączone stawami. Wszystkie stawonogi mają ciało pokryte chitynowym oskórkiem, który jest zrzucany podczas linienia, co umożliwia wzrost. Łatwo je rozpoznać po charakterystycznej liczbie odnóży: skorupiaki mają 5 par, owady 3 pary, a pajęczaki przykłady to organizmy posiadające 4 pary odnóży krocznych.

Znaczenie stawonogów w przyrodzie i dla człowieka jest ogromne, pełnią one wiele kluczowych funkcji w ekosystemach. Owady zapylają rośliny, co ma fundamentalne znaczenie dla produkcji żywności, uczestniczą w rozkładzie materii organicznej i stanowią pokarm dla wielu zwierząt. Niektóre gatunki są szkodnikami, podczas gdy inne, jak pszczoły, dostarczają nam pożytecznych produktów. Znaczenie stawonogów dla człowieka widać również w medycynie, gdzie wykorzystuje się ich jady do produkcji leków.