Miękisz spichrzowy to tkanka roślinna służąca do magazynowania substancji zapasowych, takich jak skrobia, tłuszcze czy białka. Miękisz spichrzowy zbudowany jest z dużych, cienkościennych komórek z małą ilością chloroplastów. Najczęściej występuje w organach podziemnych, takich jak bulwy ziemniaka czy korzenie marchwi, ale znajdziesz go też w nasionach i owocach, gdzie pełni ważną rolę w przechowywaniu energii dla rozwijającej się rośliny.

Miękisz asymilacyjny działa jak fabryka pokarmu w roślinie, przeprowadzając proces fotosyntezy. Miękisz asymilacyjny zawiera dużo chloroplastów i występuje głównie w liściach jako miękisz palisadowy (o komórkach wydłużonych) oraz miękisz gąbczasty (o komórkach nieregularnych). Dzięki obecności chlorofilu potrafi przekształcać energię słoneczną, wodę i dwutlenek węgla w cukry, które następnie są transportowane do innych tkanek roślinnych lub magazynowane.

Miękisz powietrzny (aerenchyma) charakteryzuje się obecnością dużych przestrzeni międzykomórkowych wypełnionych powietrzem, co ułatwia wymianę gazową i zapewnia wyporność roślinom wodnym. Z kolei miękisz wodonośny (wodny) pełni funkcję magazynowania wody i występuje głównie u roślin przystosowanych do suchych warunków, jak sukulenty. Miękisz wodny ma duże, cienkościenne komórki z wakuolami wypełnionymi wodą, podczas gdy miękisz powietrzny ma charakterystyczną gąbczastą strukturę z rozbudowanym systemem przestrzeni powietrznych.

Do powstawania korka dochodzi podczas wtórnego przyrostu na grubość u roślin dwuliściennych, zazwyczaj gdy pierwotna tkanka okrywająca (epiderma) nie nadąża za rozwojem rośliny. Fellogen, znany również jako miazga korkotwórcza, to tkanka twórcza (merystem) produkująca na zewnątrz korek (fellem), a do wewnątrz felloderma. Korek chroni roślinę przed utratą wody, uszkodzeniami mechanicznymi i patogenami, zastępując epidermę jako tkanka ochronna. Fellogen powstaje z komórek miękiszu lub epidermy i jest aktywny głównie w okresie wegetacyjnym.