Podstawy układu odpornościowego
Układ odpornościowy to złożony system rozproszony po całym ciele, którego głównym zadaniem jest rozpoznawanie i zwalczanie patogenów. Jego trzy podstawowe funkcje to: rozpoznawanie obcych antygenów, zwalczanie infekcji oraz usuwanie nieprawidłowych komórek własnego organizmu.
Antygeny to specyficzne cząsteczki chemiczne, które cechują się immunogennością (wywołują reakcję odpornościową) oraz antygenowością (wiążą się swoiście z przeciwciałami lub receptorami limfocytów). Mogą być to białka lub polisacharydy znajdujące się na powierzchni komórek, wirusów, a także toksyny bakteryjne czy grzybicze.
Ważnym elementem układu odpornościowego jest Główny Układ Zgodności Tkankowej (MHC). Tworzą go antygeny zgodności tkankowej, znane jako ludzkie antygeny leukocytarne (HLA). Wyróżniamy dwa główne typy: MHC klasy I (występuje na komórkach jądrzastych i erytrocytach) oraz MHC klasy II (występuje na komórkach prezentujących antygen).
Warto wiedzieć! Choroba niedokrwienna serca (choroba wieńcowa) nie jest związana bezpośrednio z układem odpornościowym, lecz wynika z niedostatecznego ukrwienia serca na skutek zwężenia naczyń wieńcowych.




