Droga pokarmu w układzie pokarmowym
Podróż pokarmu rozpoczyna się od szpary ustnej, przez jamę ustną, przełyk, żołądek, jelita, aż do odbytu. Cały ten proces możliwy jest dzięki ruchom perystaltycznym - skurczom i rozkurczom mięśni gładkich, które przesuwają i mieszają pokarm z enzymami trawiennymi. Błona śluzowa wydziela śluz, który ułatwia przesuwanie pokarmu i chroni ściany przewodu pokarmowego.
W jamie ustnej pokarm jest chwytany i rozdrabniany przez zęby, co zwiększa powierzchnię jego kontaktu z enzymami. Język formuje kęsy pokarmu i umożliwia połykanie, a jego brodawki zawierają kubki smakowe. Gruczoły ślinowe rozpoczynają trawienie skrobi i tłuszczów.
W gardle i przełyku nagłośnia zamyka dostęp do dróg oddechowych podczas połykania, kierując pokarm do przełyku. Dzięki rytmicznym skurczom mięśni przełyku pożywienie przesuwa się do żołądka.
Żołądek to worek mięśniowy, w którym pokarm zatrzymuje się na 2-8 godzin. Gruczoły żołądkowe produkują sok żołądkowy zawierający wodę, kwas solny i enzymy trawienne (pepsynę i lipazę żołądkową). Kwas solny denaturuje białka, niszczy drobnoustroje i aktywuje enzymy. Pepsyna trawi białka, a u niemowląt wydzielana jest dodatkowo rennina rozkładająca białko mleka.
💡 Dlaczego żołądek nie trawi sam siebie? Komórki nabłonkowe wydzielają grubą warstwę śluzu, która chroni ściany żołądka przed działaniem kwasu solnego i enzymów trawiennych. To naturalna ochrona przed samostrawieniem!