Budowa i funkcje skóry

Skóra to największy narząd człowieka stanowiący około 15% masy ciała. Jej grubość różni się w zależności od okolicy ciała - jest najcieńsza na powiekach, a najgrubsza na dłoniach i podeszwach stóp.

Skórę tworzą dwie podstawowe warstwy: zewnętrzny naskórek oraz głębiej położona skóra właściwa. Pełni ona funkcję narządu czucia powierzchniowego dzięki licznym receptorom rozmieszczonym w jej strukturach. W skórze znajdują się receptory termiczne, receptory bólu oraz receptory ucisku i dotyku, które odbierają bodźce ze środowiska. Dzięki nim odczuwamy ciepło, zimno, dotyk czy ból.

Naskórek to wielowarstwowy nabłonek płaski rogowaciejący, którego komórki tworzą dwie wyraźne warstwy. Powierzchniowa warstwa rogowaciejąca zbudowana jest z płaskich, martwych komórek zawierających keratynę. Ich ścisły układ utrudnia wnikanie drobnoustrojów i substancji toksycznych. Głębsza warstwa rozrodcza zawiera aktywnie dzielące się komórki, które stopniowo migrują ku powierzchni i rogowacieją.

Warto wiedzieć! W naskórku znajdują się melanocyty - komórki produkujące melaninę odpowiedzialną za zabarwienie skóry. Ich gęstość różni się w zależności od miejsca na ciele, a ilość produkowanej melaniny wzrasta pod wpływem promieniowania ultrafioletowego, chroniąc skórę przed jego szkodliwym wpływem.

Wytwory naskórka i ich funkcje

Wytwory naskórka to struktury powstające z komórek nabłonkowych i umiejscowione głęboko w skórze właściwej. Pełnią one ważne funkcje ochronne i regulacyjne.

Włosy zbudowane są z komórek wypełnionych kertyną (z wyjątkiem cebulki włosa). U człowieka występują w różnej gęstości w zależności od okolicy ciała - najwięcej na skórze głowy, a także w okolicy pachwin i dołów pachowych. Włosy pełnią funkcję termoregulacyjną, chroniąc przed utratą ciepła.

Gruczoły łojowe znajdują się przy ujściach mieszków włosowych. Ich wydzielina - łój - natłuszcza naskórek i włosy, nadając im elastyczność i chroniąc przed utratą wody. Łój ma również działanie bakteriobójcze i grzybobójcze, co stanowi naturalną ochronę skóry.

Gruczoły potowe są rozsiane po całym ciele, ale najliczniej występują w okolicy pach, na spodniej stronie stóp i dłoni oraz na czole. Wydzielają pot, który odgrywa kluczową rolę w termoregulacji i wydalaniu zbędnych produktów przemiany materii. Pot utrudnia również rozwój chorobotwórczych bakterii i grzybów.

Czy wiesz, że... Gruczoły mlekowe to przekształcone gruczoły potowe, które wydzielają mleko będące mieszaniną białek (w tym przeciwciał), tłuszczów, cukrów oraz witamin. Jest ono źródłem składników pokarmowych dla noworodków i niemowląt oraz wspomaga ich odporność.

Skóra właściwa i jej funkcje

Skóra właściwa to grubsza warstwa skóry $1-3 mm$ zbudowana głównie z tkanki łącznej włóknistej. Jej podstawowymi elementami są włókna kolagenowe i włókna elastynowe, które nadają skórze wytrzymałość oraz sprężystość, zapewniając odporność na ucisk i rozciąganie.

W skórze właściwej wyróżnia się dwie warstwy. Warstwa brodawkowata zbudowana jest z tkanki łącznej włóknistej luźnej i zawiera liczne wypuklenia (brodawki), które zwiększają powierzchnię styku z naskórkiem. Warstwa siatkowata składa się z tkanki łącznej właściwej zbitej z licznymi włóknami kolagenowymi i elastynowymi.

Skóra pełni kilka kluczowych funkcji. Funkcja termoregulacyjna realizowana jest przez gruczoły potowe i naczynia krwionośne, które regulują ilość oddawanego ciepła. Funkcja wydalnicza polega na usuwaniu z organizmu wody, mocznika i soli mineralnych. Funkcja obronna chroni przed czynnikami zewnętrznymi takimi jak promieniowanie słoneczne, urazy mechaniczne, substancje chemiczne i drobnoustroje.

Ciekawostka! W skórze, pod wpływem światła słonecznego, zachodzi synteza witaminy D3. Pochodna cholesterolu ulega przemianie w nieaktywną witaminę D3, która następnie jest transportowana do wątroby i nerek, gdzie zostaje przekształcona w formę aktywną. Szacuje się, że około 80% potrzebnej organizmowi witaminy D3 pochodzi właśnie z syntezy w skórze.

Receptory skóry i linie papilarne

Skóra to nasz "interfejs" ze światem zewnętrznym dzięki licznym receptorom. W skórze występują receptory bólu (wolne zakończenia nerwowe), receptory ucisku, dotyku, ciepła oraz zimna. Umożliwiają one odbieranie informacji ze środowiska zewnętrznego, co pozwala na odpowiednią reakcję organizmu w sytuacji zagrożenia.

Skóra odgrywa kluczową rolę w termoregulacji. Gdy w środowisku panuje zbyt wysoka temperatura, gruczoły potowe aktywnie wydzielają pot, który parując z powierzchni skóry, usuwa nadmiar ciepła. Jednocześnie naczynia krwionośne skóry rozszerzają się, umożliwiając oddawanie ciepła do otoczenia. W niskiej temperaturze proces jest odwrotny - gruczoły potowe ograniczają wydzielanie, a naczynia krwionośne się kurczą.

Linie papilarne to listewki skórne na powierzchni dłoni i podeszwach stóp. Między listewkami występują bruzdy, co sprawia, że powierzchnia skóry jest nierówna, zwiększając chwytność palców. Ich układ jest unikalną cechą każdego człowieka - nawet bliźnięta jednojajowe mają inne konfiguracje listewek i bruzd.

To fascynujące! Tkanka podskórna, położona pod skórą właściwą, zbudowana jest z tkanki włóknistej luźnej i tkanki tłuszczowej. Jej grubość zależy od stanu odżywienia, wieku, płci i okolicy ciała. U niemowląt rozmieszczenie tkanki tłuszczowej jest równomierne, a u starszych osób zwykle jest znacznie większe na brzuchu niż w innych okolicach.

Wpływ promieniowania UV na skórę

Nadmierne działanie promieniowania UV może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Oparzenia słoneczne to częsty skutek nadmiernej ekspozycji - objawem jest ból, zaczerwienienie skóry lub pojawienie się pęcherzy. Przed wyjściem na słońce należy stosować kosmetyki ochronne z filtrem o dużej zdolności pochłaniania promieniowania UV i ograniczać czas opalania, szczególnie między godziną 11:00 a 14:00.

Promieniowanie UV jest jednym z głównych czynników ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych skóry. Najgroźniejszym z nich jest czerniak, chociaż najczęściej występuje rak podstawnokomórkowy (około 70% zachorowań na nowotwory skóry). Do czynników ryzyka należą: predyspozycje genetyczne, duża liczba znamion skórnych, wrażliwy fototyp skóry, przebyte oparzenia słoneczne oraz częste opalanie się.

Uczulenie na słońce to rodzaj reakcji alergicznej występującej pod wpływem promieniowania UV. Objawami są różnego rodzaju wysypki, zaczerwienienia, drobne pęcherzyki czy swędząca pokrzywka, czasem towarzyszy im gorączka i złe samopoczucie. Może występować samoistnie lub być związane ze stosowaniem niektórych leków, roślin czy kosmetyków.

Uwaga! Fotostarzenie to przyspieszenie starzenia się skóry spowodowane nadmierną ekspozycją na promieniowanie UV. Objawia się powstawaniem bruzd i zmarszczek, zaburzeniami pigmentacji, suchością skóry oraz zwiększonym ryzykiem zmian nowotworowych. W miarę starzenia się organizmu zmniejsza się ilość włókien kolagenowych w skórze, co powoduje spadek jej elastyczności.

Choroby skóry

Grzybice to zakażenia wywoływane przez grzyby chorobotwórcze. Do zarażenia dochodzi przez kontakt z zakażonym człowiekiem lub przedmiotami, których używał. Profilaktyka polega na przestrzeganiu zasad higieny, nieużywaniu wspólnych przedmiotów higieny osobistej oraz noszeniu obuwia ochronnego na basenach i w hotelach.

Wszawica jest chorobą pasożytniczą wywoływaną przez wszę ludzką. Przenosi się przez bezpośredni kontakt z zakażoną osobą lub przez wspólne używanie szczotek do włosów, nakryć głowy i pościeli. Aby uniknąć zarażenia, należy systematycznie przeglądać włosy i nie dzielić się przedmiotami osobistego użytku.

Trądzik pospolity wynika z zaburzeń hormonalnych powodujących nadmierną produkcję łoju i zatykanie się ujść gruczołów łojowych. Uwięziony łój staje się miejscem rozwoju bakterii, co wywołuje stan zapalny widoczny jako krosta. Profilaktyka obejmuje właściwą higienę skóry, powstrzymywanie się od wyciskania krost oraz ograniczenie spożywania tłustych i ostrych potraw.

Zapamiętaj! Czerniak to niebezpieczny nowotwór skóry wywołany zmianami w materiale genetycznym. Aby zmniejszyć ryzyko zachorowania, należy unikać nadmiernej ekspozycji na słońce, nie korzystać z solarium, stosować kremy z filtrami UV oraz regularnie kontrolować znamiona na skórze. Cechy charakterystyczne czerniaka można ująć w punktach ABCDE: Asymetryczny kształt, Brzegi nierówne, Czarny/niejednolity kolor, Duża średnica, Ewolucja zmian.