Układ Powłokowy u Zwierząt

Powłoka ciała pełni przede wszystkim funkcję ochronną - izoluje wnętrze organizmu od środowiska, chroni przed urazami mechanicznymi, szkodliwymi substancjami chemicznymi i drobnoustrojami. Dodatkowo umożliwia odbiór informacji dzięki obecności receptorów oraz nadaje kształt ciału zwierzęcia.

W zależności od środowiska życia, powłoka ciała pełni specyficzne funkcje. U zwierząt słodkowodnych ogranicza wnikanie wody, a u morskich i lądowych chroni przed odwodnieniem. U pasożytów uczestniczy w pobieraniu składników odżywczych, a u niektórych stawonogów może wytwarzać narządy świetlne.

Bezkręgowce posiadają przeważnie jednowarstwowy nabłonek. U parzydełkowców występuje epiderma z komórek nabłonkowo-mięśniowych. Płazińce i nicienie tworzą wór powłokowo-mięśniowy, a u pasożytniczych płazińców występuje neodermis z charakterystycznym syncytium i mikrokosmkami, które zwiększają powierzchnię chłonną.

Warto zapamiętać! Neodermis u pasożytniczych płazińców nie tylko chroni przed enzymami trawiennymi gospodarza, ale również uczestniczy w pobieraniu pokarmu i wymianie gazowej.

Strunowce posiadają skórę złożoną z naskórka i skóry właściwej. Ryby mają skórę cienką, pokrytą łuskami i śluzem. U płazów skóra jest wilgotna i zawiera gruczoły śluzowe i jadowe. Gady charakteryzuje gruba skóra z zrogowaciałym naskórkiem. Ptaki posiadają cienką skórę z wytworami rogowymi w postaci piór, łusek i dzioba. Ssaki mają grubą skórę o złożonej budowie z licznymi gruczołami (łojowe, potowe, mleczne) oraz wytworami jak włosy, pazury czy rogi.