Nazwy i Wzory Soli - Chemia Klasa 8 z Przykładami

Podstawy zapisywania wzorów soli

Wzór ogólny soli można zapisać jako połączenie metalu i reszty kwasowej. Wartościowość reszty kwasowej powinna być równa liczbie atomów metalu, a wartościowość metalu powinna odpowiadać liczbie reszt kwasowych.

Chlorki to sole zawierające resztę kwasową Cl^-. Przykłady to chlorek magnezu (MgCl₂) i chlorek sodu (NaCl). Przy zapisie chlorku magnezu nad Mg zapisujemy wartościowość II, a nad Cl wartościowość I, potem skracamy i otrzymujemy wzór.

Siarczki pochodzą od kwasu H₂S. Na przykład siarczek magnezu ma wzór MgS, a siarczek potasu K₂S. Pamiętaj, że siarka ma zawsze wartościowość II w siarczkach.

💡 Przy zapisywaniu wzorów soli zapisujemy wartościowości na skos, a następnie skracamy je, aby uzyskać prawidłowy wzór sumaryczny.

Siarczany(VI) i siarczany(IV)

Siarczany(VI) to sole zawierające resztę kwasową SO₄²⁻. Siarczan(VI) miedzi(II) zapisujemy jako CuSO₄ - od Cu odchodzą dwie kreski do reszty kwasowej. W przypadku siarczanu(VI) żelaza(III) otrzymujemy wzór Fe₂(SO₄)₃.

Pamiętaj, by zawsze stawiać nawias gdy mamy więcej niż jedną resztę kwasową. W Fe₂(SO₄)₃ mamy łącznie 12 atomów tlenu, bo 4 (w SO₄) × 3 = 12.

Siarczany(IV) pochodzą od kwasu H₂SO₃. Siarczan(IV) litu ma wzór Li₂SO₃, a siarczan(IV) ołowiu(IV) zapisujemy jako Pb(SO₃)₂. Przy skracaniu wartościowości otrzymujemy odpowiednie współczynniki stechiometryczne.

💡 Zawsze pamiętaj o nawiasach przy zapisywaniu więcej niż jednej reszty kwasowej - to jeden z najczęstszych błędów!

Węglany

Węglany zawierają resztę kwasową CO₃²⁻. Wzór węglanu wapnia to CaCO₃. Przy zapisie skracamy wartościowości Ca i reszty kwasowej.

Węglan sodu zapisujemy jako Na₂CO₃. Na ma wartościowość I, więc potrzebujemy dwóch atomów sodu do zrównoważenia wartościowości reszty węglanowej.

Przy zapisywaniu wzorów węglanów pamiętaj, że węgiel w reszcie węglanowej ma wartościowość IV, a cała reszta kwasowa ma wartościowość II.

💡 Przy zapisie węglanów zwróć szczególną uwagę na wartościowość metalu - to ona decyduje, ile atomów metalu połączy się z jedną resztą węglanową.

Azotany(V)

Azotany(V) zawierają resztę kwasową NO₃⁻. Przy zapisywaniu wzorów pamiętaj o nawiasach, jeśli masz więcej niż jedną grupę azotanową.

Azotan(V) żelaza(II) zapisujemy jako Fe(NO₃)₂. Żelazo ma wartościowość II, więc łączy się z dwiema resztami azotanowymi. Otrzymujemy łącznie 6 atomów tlenu $3 × 2 = 6$.

Azotan(V) glinu ma wzór Al(NO₃)₃. Glin ma wartościowość III, więc łączy się z trzema resztami azotanowymi. Zawsze pamiętaj, że na końcu odchodzą dwie kreski od tlenu do azotu w reszcie azotanowej.

💡 Możesz szybko obliczyć liczbę atomów tlenu w azotanach mnożąc liczbę reszt azotanowych przez 3.

Fosforany(V) i ważne zasady

Fosforany(V) zawierają resztę kwasową PO₄³⁻. Fosforan(V) glinu zapisujemy jako Al(PO₄), a fosforan(V) wapnia jako Ca₃(PO₄)₂. Pamiętaj, że fosfor w reszcie fosforanowej ma wartościowość V.

Przy zapisywaniu wzorów pamiętaj o ważnych zasadach:

• To, co w nazwie pierwsze, we wzorze jest drugie i odwrotnie
• Zawsze zapisujemy wartościowości na skos i skracamy je
• Liczba w nawiasie mnożona jest z liczbą spoza nawiasu
• Nigdy nie zapisujemy wartościowości O i H

💡 Najlepszy sposób na opanowanie wzorów to ćwiczenie - spróbuj samodzielnie zapisać wzory różnych soli i sprawdź, czy robisz to poprawnie.