Stopień dysocjacji elektrycznej
Stopień dysocjacji (α) mówi nam, jaka część cząsteczek rozpada się na jony w roztworze. Wyraża się go jako stosunek liczby moli substancji, która uległa rozpadowi, do całkowitej liczby moli wprowadzonych do roztworu.
Wartość stopnia dysocjacji określa moc elektrolitu. Mocne elektrolity mają α bliski 100%, co oznacza, że prawie wszystkie cząsteczki rozpadają się na jony. Słabe elektrolity mają zwykle α poniżej 5%, czyli tylko niewielka część cząsteczek dysocjuje.
Dla słabego kwasu jednoprotonowego stopień dysocjacji można obliczyć ze wzoru: α = [H⁺]/Cₐ, gdzie [H⁺] to stężenie jonów wodorowych, a Cₐ to całkowite stężenie kwasu. Podobnie dla słabej zasady: α = [OH⁻]/Cᵦ.
💡 Warto zapamiętać! Na stopień dysocjacji wpływa kilka czynników: rodzaj elektrolitu (mocny czy słaby), stężenie roztworu (im bardziej rozcieńczony roztwór, tym wyższy stopień dysocjacji), rodzaj rozpuszczalnika, temperatura oraz obecność innych jonów.
Stała dysocjacji elektrycznej (K) to stała równowagi chemicznej procesu dysocjacji. Dla słabego kwasu (np. CH₃COOH) stała dysocjacji wynosi: K = ([H⁺]·[CH₃COO⁻])/[CH₃COOH]. Dla słabej zasady (np. NH₃): K = ([NH₄⁺]·[OH⁻])/[NH₃].
