Elektroujemność i wiązania spolaryzowane

Wartość elektroujemności pierwiastków zmienia się w układzie okresowym według określonych trendów:

• Zwiększa się wraz ze zwiększaniem się numeru grupy
• Zmniejsza się wraz ze zwiększaniem się numeru okresu

Highlight: Znajomość trendów elektroujemności w układzie okresowym pomaga przewidzieć charakter wiązań między różnymi pierwiastkami.

Wiązanie kowalencyjne spolaryzowane występuje najczęściej w cząsteczkach zbudowanych z atomów różnych niemetali.

Przykłady: HCl, H₂O, CO₂

Proces tworzenia wiązania kowalencyjnego spolaryzowanego również polega na uwspólnieniu elektronów walencyjnych, jednak w tym przypadku wspólna para elektronowa jest przesunięta w stronę atomu pierwiastka chemicznego o większej elektroujemności.

Highlight: Kiedy jest wiązanie kowalencyjne spolaryzowane? Gdy występuje różnica elektroujemności między atomami tworzącymi wiązanie.

Vocabulary: Skala elektroujemności Paulinga jest często używana do określania różnic elektroujemności między pierwiastkami i przewidywania charakteru wiązań.

Wiązania kowalencyjne - podstawy

Wiązanie kowalencyjne polega na uwspólnieniu elektronów walencyjnych pochodzących od każdego z atomów tworzących wiązanie. Siła przyciągania wspólnej pary elektronowej zależy od wartości elektroujemności atomów.

Definicja: Elektroujemność to zdolność atomu danego pierwiastka chemicznego do przyciągania elektronów tworzących wiązanie chemiczne.

Wiązanie kowalencyjne niespolaryzowane występuje najczęściej w cząsteczkach zbudowanych z atomów tego samego pierwiastka.

Przykłady: N₂, H₂, Cl₂, O₂, P₄, S₈

Proces tworzenia wiązania kowalencyjnego niespolaryzowanego polega na uwspólnieniu elektronów walencyjnych pochodzących od każdego z atomów. W tym przypadku wspólna para elektronowa jest przyciągana z jednakową siłą przez rdzenie atomowe obu atomów.

Highlight: W wiązaniu kowalencyjnym niespolaryzowanym elektrony są równomiernie rozłożone między atomami o takiej samej elektroujemności.