Ruch po okręgu to ruch, w którym ciało porusza się po torze kołowym wokół ustalonego punktu. Podstawowymi parametrami opisującymi ten ruch są okres T (czas jednego pełnego obrotu) i częstotliwość f (liczba obrotów w jednostce czasu). W ruchu po okręgu pojawia się także prędkość kątowa, która określa, jak szybko zmienia się kąt położenia ciała. Pamiętaj, że w ruchu jednostajnym po okręgu wartość prędkości liniowej jest stała, ale ciągle zmienia się jej kierunek.

Prędkość liniowa opisuje, jak szybko ciało przemieszcza się po okręgu w metrach na sekundę, podczas gdy prędkość kątowa określa szybkość zmiany kąta w radianach na sekundę. Związek między nimi jest prosty: v = ωR, gdzie R to promień okręgu. Prędkość liniowa zależy więc od odległości od środka okręgu - im większy promień, tym większa prędkość liniowa przy tej samej prędkości kątowej. Obie wielkości są kluczowe przy rozwiązywaniu zadań z ruchu po okręgu.

Przyspieszenie dośrodkowe można obliczyć na dwa sposoby, w zależności od tego, jakie dane mamy dostępne. Możemy użyć wzoru a_d = ω²R, gdy znamy prędkość kątową, lub a_d = v²/R, gdy znamy prędkość liniową. Przyspieszenie to jest zawsze skierowane do środka okręgu i jest odpowiedzialne za ciągłą zmianę kierunku wektora prędkości. W ruchu po okręgu przyspieszenie dośrodkowe jest niezbędne do utrzymania ciała na torze kołowym - bez niego ciało poruszałoby się po linii prostej.

Przyspieszenie kątowe (ε) pojawia się, gdy prędkość kątowa ciała zmienia się w czasie - jest to stosunek zmiany prędkości kątowej do czasu, w którym ta zmiana nastąpiła. Występuje ono w niejednostajnym ruchu po okręgu, czyli takim, gdzie prędkość zmienia się. W zależności od znaku przyspieszenia kątowego ruch może być przyspieszony (gdy ε > 0) lub opóźniony (gdy ε < 0). Jednostką przyspieszenia kątowego jest rad/s², analogicznie jak w ruchu postępowym jednostką przyspieszenia liniowego jest m/s².