Ludność i urbanizacja w Polsce
Polska zajmuje 8. miejsce w Europie pod względem liczby ludności. Przed II wojną światową w naszym kraju mieszkało 35 mln osób, ale z powodu wojny liczba ta zmniejszyła się o 12 mln! Dopiero po 35 latach udało się odbudować przedwojenną liczbę mieszkańców.
Na zmiany liczby ludności wpływają różne czynniki. Najważniejszy jest przyrost naturalny, czyli różnica między liczbą urodzeń a liczbą zgonów. Ważne są też wyże i niże demograficzne - okresy, w których rodzi się wyjątkowo dużo lub mało dzieci. W Polsce możemy wyróżnić: roczniki przedwojenne (mało osób), powojenny wyż demograficzny , niż demograficzny oraz echo wyżu .
Przyrost rzeczywisty to całkowita zmiana liczby ludności na danym obszarze. Obliczamy go dodając do przyrostu naturalnego saldo migracji (różnica między liczbą osób przyjeżdżających a wyjeżdżających na stałe). Przyrost naturalny można obliczyć według wzoru: (urodzenia - zgony) / liczba mieszkańców × 1000‰.
Ciekawostka! W Polsce występują różne typy aglomeracji. Monocentryczne mają jedno duże miasto w centrum (jak Warszawa czy Kraków). Policentryczne (konurbacje) to zespoły równorzędnych miast (jak Śląsk czy Trójmiasto). Największe skupiska konurbacji na świecie nazywamy megalopolis.



