Charakterystyka Morza Bałtyckiego

Bałtyk to morze szelfowe, które powstało przez zalanie płytkiej części dna. Jego średnia głębokość wynosi tylko 52 m! Głębsze miejsca nazywamy basenami lub głębiami, a najpłytsze (kilka metrów) to płycizny.

Linia brzegowa Bałtyku jest bardzo urozmaicona. Występują tu trzy główne rodzaje wybrzeży: mierzejowo-zalewowe, klifowe (wysokie, niszczone przez abrazję) oraz szerowe.

Bałtyk jest morzem chłodnym i mało słonym. Latem temperatura wody na południu dochodzi do 18°C (w zatokach nawet do 22°C), a na północy tylko do 13°C. Średnie zasolenie wynosi zaledwie 7,5‰, co jest wyjątkowo niskie jak na morze.

Ciekawostka: Niskie zasolenie Bałtyku wynika z trzech głównych czynników: utrudnionej wymiany wód z oceanem przez wąskie cieśniny, dużego dopływu słodkiej wody z rzek oraz niewielkiego parowania z powodu niskiej temperatury wody.

Państwa leżące nad Bałtykiem to: Polska, Niemcy, Dania, Szwecja, Finlandia, Litwa, Łotwa, Estonia i Rosja. Największe wyspy to Olandia, Sarema, Zelandia, Hiuma i Gotlandia.

Geografia i ekologia Bałtyku

Bałtyk ma kilka charakterystycznych zatok, które znacząco wpływają na jego kształt. Najważniejsze to: Zatoka Fińska, Botnicka, Ryska, Gdańska i Pomorska. Morze łączy się z Morzem Północnym przez wąskie cieśniny: Sund, Wielki Bełt, Mały Bełt i Kattegat.

Wokół Bałtyku znajdują się znaczące półwyspy: Skandynawski, Helski, Jutlandzki i Kolski. Każdy z nich ma wpływ na linię brzegową i prądy morskie w tym regionie.

Zanieczyszczenie Bałtyku stanowi poważny problem ekologiczny. Główne źródła zanieczyszczeń to: odpady przemysłowe z ośrodków miejskich i portowych, ścieki komunalne odprowadzane do rzek oraz nawozy sztuczne spływające z pól.

Uwaga! Bałtyk jest szczególnie wrażliwy na zanieczyszczenia ze względu na swoje niewielkie rozmiary, płytkość i ograniczoną wymianę wód z oceanem. Dlatego ochrona jego ekosystemu jest tak ważna dla wszystkich krajów nadbałtyckich.