Struktura upraw i zboża w Polsce
Polska produkcja roślinna przechodzi stopniowe zmiany. Powierzchnia upraw maleje, a w strukturze zasiewów coraz większy udział mają zboża takie jak pszenica i pszenżyto, kosztem ziemniaków i warzyw. O rozmieszczeniu upraw decydują głównie warunki glebowe - na żyznych glebach rośnie pszenica, na słabszych żyto i jęczmień, a w najtrudniejszych warunkach owies.
Zboża stanowią podstawę polskiego rolnictwa jako fundament wyżywienia ludzi i zwierząt. Pszenica, najbardziej wymagająca, rośnie na najżyźniejszych glebach Niziny Śląskiej, Wyżyny Lubelskiej, Kotliny Sandomierskiej, Żuław Wiślanych i Kujaw. W 2012 roku jej produkcja wyniosła 9,3 mln ton. Pszenżyto ma niższe wymagania niż pszenica, ale daje wyższe plony niż żyto, co czyni je popularną uprawą paszową (4,2 mln ton w 2012 r.).
Jęczmień dobrze znosi suszę, ale wymaga dobrych gleb. Służy głównie do produkcji pasz i piwa. Z kolei żyto jest wyjątkowo odporne na trudne warunki - mróz, suszę i słabe gleby, co czyni je uprawą popularną w regionach o gorszych warunkach glebowych. Jego produkcja w 2012 roku osiągnęła 2,9 mln ton. Owies ma najmniejszy udział w powierzchni upraw zbóż, choć jego małe wymagania sprawiają, że dominuje w rejonach górskich.
💡 Warto wiedzieć: O rozmieszczeniu upraw zbóż decydują nie tylko warunki glebowe, ale też zmieniające się trendy w rolnictwie. Spadek pogłowia koni przyczynił się do zmniejszenia areału owsa, który był dla nich podstawową paszą.





























