Podstawy ruchu obiegowego Ziemi
Ziemia wykonuje pełny obieg wokół Słońca w ciągu 365 dni, 5 godzin i 46 sekund. Podczas tej podróży nasza planeta zbliża się do Słońca w punkcie zwanym peryhelium i oddala w punkcie nazywanym aphelium. Ślad tej wędrówki na niebie tworzy pozorną drogę Słońca, czyli ekliptykę.
Ruch obiegowy Ziemi ma kilka ważnych następstw. Powoduje zmiany wysokości Słońca nad horyzontem, co wpływa na ilość energii docierającej do powierzchni naszej planety. Dzięki niemu doświadczamy czterech astronomicznych pór roku o różnej długości (bo Ziemia porusza się po elipsie, a nie po okręgu).
Obserwując niebo, możemy zauważyć, że miejsce wschodu i zachodu Słońca zmienia się w ciągu roku. Latem w Polsce Słońce wschodzi i zachodzi bliżej północy, a zimą bliżej południa. Zmienia się również długość dnia i nocy – im dalej od równika, tym letnie dni i zimowe noce są dłuższe.
Ciekawostka: Na równiku przez cały rok dzień i noc trwają po równo 12 godzin, a Słońce wschodzi i zachodzi zawsze o tej samej porze!
Dla obserwatora na Ziemi istotne są pojęcia jak horyzont (linia pozornego styku nieba z Ziemią w miejscu obserwatora) oraz widnokrąg (linia pozornego styku widocznej części terenu ze sklepieniem niebieskim). W układzie horyzontalnym punkt nad głową obserwatora to zenit, a punkt przeciwległy pod stopami to nadir.
