Epoka Rycerzy i Droga do Rycerstwa
Rycerze mieli jedno główne zadanie - chronić państwo i jego mieszkańców. Najbogatsi z nich mieszkali w zamkach, które były nie tylko domami, ale też warowniami ochronnymi.
Idealny rycerz musiał posiadać wiele umiejętności i cech charakteru. Przede wszystkim powinien umieć świetnie walczyć, być odważny, zdyscyplinowany i silny fizycznie. Równie ważne było przestrzeganie kodeksu honorowego - bycie prawdomównym i szlachetnym, a także pobożność, walka w obronie wiary chrześcijańskiej i pomoc słabszym.
Droga do zostania rycerzem była długa i trudna. Tylko syn rycerza mógł nim zostać! Zaczynała się w wieku 7 lat, gdy chłopiec zostawał paziem na dworze rycerskim lub królewskim. Około 14 roku życia awansował na giermka, uczył się walki i pomagał doświadczonemu rycerzowi. Po wielu latach nauki przychodził wielki dzień - pasowanie na rycerza, podczas którego młody wojownik otrzymywał pas z mieczem i ostrogi.
Ciekawostka: Giermek musiał dbać o całe wyposażenie swojego pana - czyścić zbroję, ostrzyć miecz i przygotowywać konia. Była to ciężka praca, ale świetna szkoła odpowiedzialności!
