Początki wielkiego imperium
Filip II, król Macedonii, wykorzystał spory między greckimi miastami-państwami i podporządkował je sobie (oprócz Sparty). Planował podbój Persji na czele zjednoczonych Greków, którzy chcieli pomścić dawne perskie najazdy i zdobyć bogactwa Wschodu.
Kluczem do sukcesów wojskowych była falanga macedońska - specjalny szyk bojowy piechoty, w którym żołnierze ustawiali włócznie pod kątem, tworząc nieprzeniknioną zaporę. Ta taktyka okazała się niezwykle skuteczna w bitwach.
Po niespodziewanej śmierci Filipa II, dowództwo przejął jego syn - Aleksander. Młody wódz szybko udowodnił swój talent militarny, pokonując Persów nad rzeką Granik i zdobywając Azję Mniejszą. Kolejne wielkie zwycięstwo odniósł w bitwie pod Issos (333 r. p.n.e.), po której opanował Syrię, Fenicję, Palestynę i Egipt.
💡 Ciekawostka: Miejscowa ludność witała Aleksandra jako wyzwoliciela spod perskiego panowania, co znacznie ułatwiało mu podboje!
