Kongres Wiedeński był międzynarodowym spotkaniem przedstawicieli europejskich mocarstw, które rozpoczęło się w 1814 roku po upadku Napoleona. Kongres wiedeński - data to ważny punkt odniesienia w historii Europy, ponieważ właśnie wtedy rozpoczęto budowę nowego ładu politycznego na kontynencie. Na czele obrad stali przedstawiciele pięciu głównych mocarstw: Austrii, Rosji, Prus, Francji i Anglii, którzy wspólnie decydowali o przyszłości Europy.

Nowy ład polityczny w Europie miał opierać się na trzech fundamentalnych zasadach. 3 zasady kongresu wiedeńskiego to restauracja (przywrócenie przedrewolucyjnych dynastii na trony), legitymizm (uznanie praw prawowitych władców) oraz równowaga europejska (dążenie do równomiernego rozkładu sił między mocarstwami). Te zasady miały zapobiec dominacji jednego państwa w Europie i zapewnić długotrwały pokój po burzliwym okresie wojen napoleońskich.

W wyniku kongresu doszło do kolejnego podziału ziem polskich. Decyzje kongresu wiedeńskiego dotyczące Polski obejmowały utworzenie trzech nowych jednostek politycznych: Królestwa Polskiego (połączonego unią personalną z Rosją), Wielkiego Księstwa Poznańskiego (pod panowaniem Prus) oraz Rzeczpospolitej Krakowskiej (formalnie niezależnego miasta). Oznaczało to, że choć Księstwo Warszawskie przestało istnieć, Polacy zachowali pewne formy państwowości, choć mocno ograniczone przez mocarstwa zaborcze.

Święte Przymierze zostało utworzone podczas kongresu wiedeńskiego przez Rosję, Austrię i Prusy, a później dołączyły do niego inne państwa europejskie. Święte Przymierze cele były ściśle związane z walką przeciwko ruchom rewolucyjnym i utrzymaniem porządku ustalonego w Wiedniu. Jakie znaczenie dla Polaków miało Święte Przymierze było negatywne, ponieważ organizacja ta sprzeciwiała się wszelkim dążeniom niepodległościowym i reformatorskim, co efektywnie blokowało polskie starania o odzyskanie suwerenności przez następne dekady.