Kongres wiedeński i upadek Napoleona
Kongres wiedeński był spotkaniem państw, które zawiązały koalicję przeciwko Napoleonowi po jego klęsce w Rosji. Rozpoczął się w 1814 roku, pół roku po abdykacji Napoleona, i zakończył w 1815 roku. W tym czasie Napoleon zdążył uciec z wyspy Elby i rządzić Francją przez słynne "sto dni", zanim ostatecznie poniósł klęskę pod Waterloo.
Główne zasady kongresu to restauracja (powrót do władzy dawnych dynastii), legitymizm (przekonanie, że władza pochodzi od Boga) oraz równowaga europejska (zapobieganie dominacji jednego państwa). Najważniejsze role odgrywały Rosja, Prusy, Wielka Brytania, Austria i Francja.
Kongres wprowadził istotne zmiany terytorialne: utworzono Związek Niemiecki (około 40 państw pod przewodnictwem Austrii i Prus), powstało Królestwo Zjednoczonych Niderlandów (połączenie Holandii i Belgii), a Księstwo Warszawskie zlikwidowano, dzieląc ziemie polskie między zaborców.
Ciekawostka: Święte Przymierze, utworzone podczas kongresu, miało być sojuszem państw chrześcijańskich kierujących się zasadami Ewangelii - miłością, sprawiedliwością i pokojem. Pierwotnie przystąpiły do niego Rosja, Austria i Prusy.