Reformy oświaty i szkolnictwo
Jednym z największych wyzwań młodego państwa był analfabetyzm, który dotykał około 40% ludności, szczególnie na terenach dawnych zaborów rosyjskiego i austriackiego. Władze szybko wprowadziły obowiązek szkolny dla dzieci do 14. roku życia, choć jego realizacja była utrudniona przez brak funduszy i wykwalifikowanych nauczycieli.
W okresie międzywojennym przeprowadzono dwie kluczowe reformy edukacyjne. Pierwsza, z 1924 roku autorstwa Stanisława Grabskiego, ograniczała liczbę szkół dla mniejszości narodowych, wprowadzając w ich miejsce szkoły dwujęzyczne. Miało to wzmocnić integrację z państwem polskim, ale w praktyce było postrzegane jako dyskryminujące.
Druga reforma, z 1932 roku, przeprowadzona przez Janusza Jędrzejewicza, stworzyła nowoczesny, trzystopniowy system edukacji: 6-letnią szkołę powszechną (obowiązkową), 6-letnią szkołę ogólnokształcącą (4 lata gimnazjum + 2 lata liceum) zakończoną maturą oraz studia wyższe.
Warto wiedzieć! Do 1922 roku nauką objęto około 60% dzieci, a odsetek analfabetów w całym kraju spadł do 20% - to ogromny sukces w tak krótkim czasie po odzyskaniu niepodległości.
