Narodziny filozofii greckiej
Przełom VII i VI w. p.n.e. przyniósł rewolucję w myśleniu o świecie. W miastach greckich pojawili się myśliciele, którzy odrzucili wyjaśnienia mityczne na rzecz racjonalnych. Tales z Miletu twierdził, że podstawową substancją świata jest woda, podczas gdy inni wskazywali na powietrze lub inne żywioły.
Prawdziwy rozkwit filozofii nastąpił w V-IV w. p.n.e. w Atenach. Działali tam najwybitniejsi myśliciele: Sokrates prowadzący uczone dysputy, Platon twórca idealizmu i założyciel pierwszej szkoły filozoficznej (Akademii) oraz Arystoteles, który dał początek logice i zajmował się zarówno naukami przyrodniczymi, jak i społecznymi.
Pod koniec IV w. p.n.e. pojawiły się nowe kierunki filozoficzne skupiające się na człowieku. Epikurejczycy zalecali skupianie się na przyjemnościach duchowych, a stoicy Zenona z Kition uczyli panowania nad emocjami i akceptacji losu.
💡 Filozofia grecka to pierwszy w historii próba racjonalnego wyjaśnienia świata bez odwoływania się do mitów i wierzeń!
