Demokratyzacja ustrojowa w Europie
Przełom XIX i XX wieku to czas intensywnej demokratyzacji państw europejskich. W Wielkiej Brytanii zaprzestano dyskryminacji katolików, a w 1900 roku powstała Partia Pracy, która dbała o interesy robotników. Kraj funkcjonował jako monarchia parlamentarna z dwuizbowym systemem: Izbą Lordów i Izbą Gmin.
Europa przechodziła transformację ze społeczeństwa feudalnego w społeczeństwo industrialne. Towarzyszył temu wzrost aktywności politycznej różnych grup społecznych oraz stopniowe rozszerzanie praw obywatelskich. Powstawały związki zawodowe, stowarzyszenia i partie polityczne, a rozwój prasy umożliwiał szerzenie nowych idei.
Coraz więcej państw odchodziło od absolutyzmu na rzecz systemów z trójpodziałem władzy i silnym parlamentem. Francja po upadku Napoleona III stała się III Republiką, a w 1874 roku przyjęła konstytucję wprowadzającą dwuizbowy parlament i urząd prezydenta. Była też pierwszym państwem z powszechnym prawem do głosowania dla mężczyzn (1848 r.).
💡 Czy wiesz, że ustrój republikański z silną pozycją prezydenta funkcjonował nie tylko w Europie? Najlepszym przykładem były Stany Zjednoczone, gdzie prezydent cieszył się dużą niezależnością polityczną.
