Strona 2: Klasycyzm w sztuce oświeceniowej
Klasycyzm był dominującym stylem artystycznym w epoce oświecenia. Styl ten odwoływał się do osiągnięć starożytnych Greków i Rzymian, uważanych za wzór doskonałości. Rozkwit klasycyzmu nastąpił w drugiej połowie XVII wieku i trwał przez cały okres oświecenia.
Sztuka klasycystyczna charakteryzowała się oszczędnością wyrazu i ukazywaniem momentów przed ważnymi wydarzeniami lub akcją. Dzieła klasycystyczne, takie jak "Przysięga Horacjuszy" czy "Chrystus", są przykładami tego stylu.
Słownictwo: Elementy charakterystyczne dla architektury klasycystycznej to tympanon i kolumny.
Klasycyzm w architekturze przejawiał się głównie w budowlach publicznych, takich jak muzea, teatry czy budynki rządowe. Styl ten miał symbolizować powagę i dostojeństwo instytucji państwowych oraz nawiązywać do ideałów demokracji starożytnej Grecji.
Wyróżnienie: Oświecenie najważniejsze informacje to nie tylko rozwój nauki i filozofii, ale także znaczące zmiany w sztuce i architekturze, które odzwierciedlały ideały epoki.



























