Cesarstwo Bizantyjskie
Powstanie i ustrój
Bizancjum powstało po podziale Rzymu w 395 r. i istniało do 1453 r., łącząc rzymskie tradycje z kulturą grecką.
- Autokrata (basileus): cesarz jako jednowładca, wódz i ustawodawca.
- Cezaropapizm: skupienie władzy świeckiej i duchownej w ręku cesarza.
- Terytorium: Bałkany, Azja Mniejsza, Bliski Wschód i Egipt.
Kryzysy i zagrożenia
W VII-VIII wieku imperium kurczyło się pod wpływem najazdów zewnętrznych.
- Wrogowie: ataki ze strony Persów, Arabów, Awarów i Słowian.
- Protobułgarzy: osiedlili się nad Dunajem, tworząc groźne dla Bizancjum państwo.
💡 Wskazówka: Bizantyńczycy nie mówili o sobie „Bizantyjczycy” – uważali się za rodowitych Rzymian.











