Polityka okupacyjna III Rzeszy
Hitler dążył do stworzenia wielkiej Tysiącletniej Rzeszy, przekształcając Europę Środkowo-Wschodnią w "przestrzeń życiową" dla Niemców. Na tych terenach okupacja niemiecka była niezwykle brutalna. Słowian, Żydów i Romów uznano za podludzi, przeznaczając ich do niewolniczej pracy i wyniszczenia.
Zupełnie inaczej wyglądała sytuacja w Europie Zachodniej. Tamtejszą ludność Niemcy traktowali jako "spadkobierców Germanów", a niemieckie wojska zachowywały się wobec mieszkańców względnie poprawnie. W wielu krajach powstawały marionetkowe rządy, które aktywnie współpracowały z okupantem.
Reakcją na niemiecką okupację był ruch oporu tworzony niemal we wszystkich zajętych krajach. Szczególnie silny opór rozwinął się w Polsce (Armia Krajowa), Jugosławii (partyzantka Tity i czetnicy), Grecji oraz na terenach ZSRR. We Francji ruch oporu zorganizował powstanie przeciwko Niemcom w sierpniu 1944 roku.
Warto wiedzieć! Ruchy oporu działały w różny sposób - od gromadzenia informacji wywiadowczych, przez sabotaż, aż po otwartą walkę zbrojną w oddziałach partyzanckich.



