Polityka niemiecka wobec ziem okupowanych
Hitler planował stworzyć wielką Rzeszę zamieszkałą przez 120 milionów Niemców. Europa Środkowo-Wschodnia miała być przekształcona w "przestrzeń życiową" dla niemieckich "nadludzi". Sposób traktowania podbitej ludności różnił się znacząco w zależności od regionu.
Na wschodzie Europy dominowała brutalna germanizacja. Ludność słowiańską, żydowską i romską uznano za "podludzi" i poddawano terrorowi - aresztowaniom, przesiedleniom i zmuszaniu do niewolniczej pracy. Za próby oporu stosowano karę śmierci i odpowiedzialność zbiorową. Na zachodzie Europy traktowanie było łagodniejsze - życie mieszkańców toczyło się względnie normalnie, a okupanci tworzyli marionetkowe rządy współpracujące z Niemcami.
W odpowiedzi na niemiecki terror, w niemal wszystkich okupowanych krajach powstał ruch oporu. Członkowie tych organizacji atakowali linie kolejowe, garnizony niemieckie, a nawet organizowali powstania przeciwko okupantom.
Warto wiedzieć! Pomimo brutalności okupacji, w wielu krajach istniały organizacje kolaborujące z nazistami. Taka współpraca wynikała czasem ze strachu, a czasem z podobnych poglądów.
