Wybuch powstania i pierwsze działania
Początek zrywu miał miejsce 29 listopada 1830 roku, kiedy to grupa spiskowców pod dowództwem Piotra Wysockiego i Józefa Zaliwskiego przeprowadziła atak na Belweder. Celem ataku było pojmanie lub zabicie wielkiego księcia Konstantego, który jednak zdołał uciec do obozu wojsk rosyjskich.
Kluczowym momentem nocy listopadowej było zdobycie Arsenału przez grupę 161 podchorążych dowodzonych przez Wysockiego. O sukcesie tego przedsięwzięcia zadecydowało masowe poparcie warszawskiego ludu, który przyłączył się do powstania.
Po wybuchu powstania utworzono Radę Administracyjną, w której znaleźli się m.in. Adam Jerzy Czartoryski i Joachim Lelewel. Równolegle inicjatorzy powstania powołali Towarzystwo Patriotyczne, którego celem było niedopuszczenie do zatrzymania rozpoczętego zrywu oraz rozszerzenie go na cały kraj.
💡 Warto zapamiętać: 5 grudnia 1830 roku generał Józef Chłopicki ogłosił się dyktatorem powstania, choć paradoksalnie był jego przeciwnikiem i dążył do porozumienia z carem.
