Wojna domowa w Anglii i dyktatura Cromwella
Wojna domowa w Anglii, która wybuchła w 1642 roku, była kulminacją konfliktu między monarchą a parlamentem. Strony konfliktu reprezentowały różne grupy społeczne i interesy:
- Po stronie monarchy stanęli duchowni kościoła anglikańskiego, prześladowani katolicy oraz arystokraci.
- Parlament wspierali gentra, mieszczaństwo i chłopi.
Example: Oliver Cromwell, dowodząc Armią Nowego Wzoru, wprowadził innowacje, takie jak surowa dyscyplina i awansowanie na podstawie zasług, co przyczyniło się do zwycięstwa parlamentu.
Kluczowe wydarzenia wojny domowej:
- Bitwa pod Naseby w 1645 roku - decydujące zwycięstwo parlamentu.
- Ucieczka i uwięzienie króla Karola I.
- Osądzenie i egzekucja króla w 1649 roku.
Po zwycięstwie parlamentu, Oliver Cromwell wprowadził dyktaturę wojskową, przyjmując tytuł lorda protektora. Jego rządy charakteryzowały się:
- Agresywną polityką zagraniczną (najazdy na Irlandię i Szkocję).
- Wprowadzeniem Aktu Nawigacyjnego w 1651 roku, który miał kluczowe znaczenie dla rozwoju angielskiej floty handlowej.
Highlight: Akt nawigacyjny 1651 był kluczowym elementem polityki merkantylizmu, która przyczyniła się do przyszłego wzrostu gospodarczego Anglii.






























