Rosja przed rewolucją i wybuch powstania 1905 r.
Wyobraź sobie państwo, gdzie car ma władzę absolutną, a ludzie nie mają praktycznie żadnych praw. Tak wyglądała Rosja na początku XX wieku pod rządami cara Mikołaja II.
Opozycja dzieliła się na różne ugrupowania. Eserowcy (Socjaliści Rewolucjoniści) pod wodzą Kiereńskiego chcieli reform społecznych. Z kolei Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza podzieliła się w 1903 roku na umiarkowanych mienszewitów i radykalnych bolszewików.
Rewolucja 1905 roku wybuchła po dwóch tragicznych wydarzeniach. Rosja przegrała wojnę z Japonią, a w Petersburgu doszło do Krwawej Niedzieli - masakry pokojowej demonstracji. To była pierwsza rewolucja w dziejach Imperium Rosyjskiego!
Car musiał iść na ustępstwa. Wydał ukaz tolerancyjny gwarantujący wolność religijną, a w Manifeście Październikowym obiecał powołanie Dumy Państwowej (parlamentu) i podstawowe swobody polityczne. Rewolucja zakończyła się w 1907 roku.
Pamiętaj: Ta rewolucja po raz pierwszy ograniczyła władzę cara i dała Rosjanom podstawowe prawa polityczne.
