Wojna domowa w Rosji
Po rewolucji październikowej władza bolszewików nie była powszechnie akceptowana, co doprowadziło do wybuchu wojny domowej. Powstały odrębne siły zbrojne, takie jak Biała Gwardia pod dowództwem carskich generałów oraz Armia Czerwona kierowana przez bolszewika Lwa Trockiego.
Początkowo Armia Czerwona ponosiła klęski, jednak po reorganizacji udało się jej pokonać wrogie siły. W wyniku tego zwycięstwa, w grudniu 1922 roku ogłoszono powstanie nowego państwa - Związku Socjalistycznych Republik Sowieckich (ZSRS).
Sytuacja w Rosji po rewolucjach była trudna. Bolszewicy znieśli większość swobód obywatelskich, a legalnie mogła działać tylko partia bolszewicka. Robotnicy zostali pozbawieni prawa do strajków. Do walki z wrogami reżimu powołano Ogólnorosyjską Nadzwyczajną Komisję do walki z Kontrrewolucją i Sabotażem (Czeka), na czele której stanął Feliks Dzierżyński.
Highlight: Metody działania Czeki obejmowały terror i likwidację oporu wobec nowej władzy.
Przykład: Ważnym wydarzeniem było zatrzymanie pochodu rewolucji na zachód przez pokonanie Armii Czerwonej w bitwie pod Warszawą w sierpniu 1920 roku.
