Starożytny Egipt - warunki naturalne i początki państwa
Egipt leżał w północno-wschodniej Afryce, a jego główną osią była rzeka Nil. Większość kraju pokrywały pustynie, ale w dolinie rzeki znajdowały się żyzne gleby, gdzie uprawiano jęczmień, pszenicę i len. Nil nie tylko dawał życiodajną wodę, ale służył też jako główna droga komunikacyjna.
Około 3000 roku p.n.e. faraon Menes dokonał wielkiej rzeczy - zjednoczył Egipt Górny i Dolny. Stworzył państwo, którym rządził jako monarcha despotyczny. Faraon nie był zwykłym władcą - uważano go za boga lub syna boga Re!
Ciekawostka: Faraon miał ogromną władzę! Był jednocześnie najwyższym kapłanem, sędzią, wodzem i prawodawcą. Mógł decydować o życiu i śmierci swoich poddanych.
Na każdym kroku widać było religię i władzę faraona - to on kontrolował wszystkie aspekty życia w państwie. Dzięki silnej władzy Egipt mógł realizować ogromne projekty, takie jak budowa piramid czy świątyń.

































