Przyczyny i skutki wielkiej wojny

Świat w przededniu wielkiej wojny

Niemcy po zjednoczeniu w 1871 roku prowadzą Weltpolitik - agresywną politykę globalną mającą na celu zdobycie kolonii i statusu światowego mocarstwa. To właśnie wtedy Francja traci Alzację i Lotaryngię, co staje się źródłem głębokiej urazy.

Europa dzieli się na dwa wrogie obozy. Trójprzymierze z 1882 roku łączy Niemcy, Austro-Węgry i Włochy. Po drugiej stronie powstaje Trójporozumienie (ententa), które skupia Francję, Wielką Brytanię i Rosję.

Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy w lutym 1904 roku wybucha wojna rosyjsko-japońska. Porażka Rosji osłabia jej pozycję w Europie i destabilizuje cały system sojuszy.

Pamiętaj: Te dwa bloki militarne to jak dwie drużyny przed meczem - każda czeka tylko na pretekst, żeby rozpocząć walkę!

Droga do konfliktu

Porażka Rosji kończy się pokojem z września 1905, w którym Japonia zgarnia Port Artur i południową część Sachalinu. To kolejny cios dla prestiżu rosyjskiego cara.

Bałkany stają się "beczką prochu" Europy. W 1912 roku wybuchają wojny bałkańskie - najpierw państwa bałkańskie walczą z Turcją, a rok później Bułgaria z własnymi dotychczasowymi sojusznikami.

28 czerwca 1914 roku następuje wydarzenie, które zmieni bieg historii - zamach na arcyksięcia Franciszka Ferdynanda w Sarajewie. Austro-Węgry stawiają Serbii ultimatum, które praktycznie oznaczałoby utratę niepodległości. Serbia zgadza się na większość żądań, ale odmawia prowadzenia śledztwa przez austriackich funkcjonariuszy na swoim terytorium.

28 lipca 1914 roku Austro-Węgry wypowiadają wojnę Serbii. Lawina ruszyła - system sojuszy sprawił, że lokalny konflikt szybko przerodził się w wojnę światową.

Kluczowe: Jeden strzał w Sarajewie uruchomił całą maszynę wojenną - tak działały ówczesne sojusze militarne!