Zjednoczenie Włoch i rywalizacja w Niemczech
Włochy na początku XIX wieku to mozaika małych państewek, ale Piemont (Królestwo Sardynii) ma ambicje je wszystkie połączyć. Premier Camillo Cavour jest mistrzem politycznej gry - najpierw pomaga Francji w wojnie krymskiej, żeby zyskać sojusznika.
Kiedy przychodzi czas na walkę z Austrią, Francuzi dotrzymują słowa. Po wygranych bitwach pod Magentą i Solferino Piemont dostaje Lombardię, a w innych częściach Włoch wybuchają powstania. Plebiscyty pokazują, że ludzie chcą zjednoczenia.
Prawdziwy bohater narodowy to Giuseppe Garibaldi ze swoimi "czerwonymi koszulami". Pomaga w powstaniu w królestwie Obojga Sycylii, które również dołącza do Piemontu. W 1861 roku parlament w Turynie proklamuje Królestwo Włoch.
Pamiętaj: Cavour używa dyplomacji, Garibaldi - miecza. Razem tworzą nowoczesne Włochy!
W Niemczech sytuacja jest bardziej skomplikowana. Otto von Bismarck, konserwatywny premier Prus, chce zjednoczyć niemieckie państwa za wszelką cenę. Pierwszym krokiem jest pokonanie Austrii w bitwie pod Sadową, co prowadzi do utworzenia Związku Północnoniemieckiego.



