Zjednoczenie Włoch (Risorgimento) — notatka rozszerzona dla 3 LO: Garibaldi, Cavour, Wiktor Emanuel II

Droga do jedności

Rozbicie i idea Risorgimento

Po Wiośnie Ludów Włochy były podzielone, a północą rządziła Austria.

• Risorgimento: ruch narodowy dążący do odrodzenia i zjednoczenia Włoch.
• Piemont: Królestwo Sardynii, najbogatszy region i lider zjednoczenia.
• Giuseppe Mazzini: lider republikanów chcący demokratycznej republiki.

Liderzy i sojusz z Francją

• Cavour i Wiktor Emanuel II: premier i król Piemontu, twórcy planu zjednoczenia.
• Sojusz z Francją: układ z Napoleonem III w Plombières (1858) przeciwko Austrii.

💡 Zapamiętaj: Piemont oddał Francji Sabaudię i Niceę w zamian za pomoc wojskową.

Walka i finał zjednoczenia

Wojna i rewolucja

• Wojna z Austrią (1859): wygrane bitwy pod Magentą i Solferino dały Piemontowi Lombardię.
• Wyprawa tysiąca (1860): Giuseppe Garibaldi i jego „czerwone koszule” opanowali Sycylię i południe.
• Czerwony Krzyż: powstał z inicjatywy Henry'ego Dunanta po rzezi pod Solferino.

Ostatnie etapy

• Aneksje: Wenecję przyłączono w 1866, a Rzym w 1870 roku.
• Więzień Watykanu: papież Pius IX nie uznał Rzymu jako stolicy Włoch (1871).

Wydarzenia chronologicznie:

1. 1859 – Lombardia
2. 1860 – Sycylia
3. 1866 – Wenecja
4. 1870 – Rzym

💡 Kluczowa data: W 1871 roku Rzym oficjalnie ogłoszono stolicą zjednoczonych Włoch.