Początki integracji europejskiej
Lata 70. i 80. XX wieku przyniosły znaczące rozszerzenie wspólnoty europejskiej. W 1973 roku do EWG dołączyły Wielka Brytania, Dania i Irlandia. Kolejne rozszerzenia nastąpiły w 1981 roku (Grecja) oraz 1986 roku (Hiszpania i Portugalia).
Politycy europejscy szybko dostrzegli korzyści płynące ze ściślejszej współpracy gospodarczej i dążyli do pogłębienia integracji. Kraje przystępujące do Wspólnoty musiały przeprowadzić reformy ustrojowe, aby spełnić wymagania członkostwa.
Przełomowym momentem było podpisanie 14 czerwca 1985 roku układu w Schengen o zniesieniu kontroli na granicach wewnętrznych. Niedługo później, 17-18 lutego 1986 roku, zawarto Jednolity Akt Europejski, który stał się fundamentem dla dalszej integracji.
💡 Państwa, które najbardziej skorzystały z przystąpienia do Wspólnoty, otrzymały znaczące wsparcie finansowe, co pomogło im nadrobić dystans gospodarczy do bogatszych członków.






