Pierwszy okres warunkowy
Pierwszy okres warunkowy stosujemy, gdy mówimy o realnej możliwości w przyszłości. Na przykład: "Jeżeli będę się uczyć, to zdam". Ta konstrukcja pokazuje związek przyczyna-skutek między dwoma wydarzeniami.
Zdanie w pierwszym okresie warunkowym składa się z dwóch części. W zdaniu podrzędnym (warunkowym) używamy Present Simple, a w zdaniu nadrzędnym (skutek) stosujemy Future Simple. Schemat wygląda tak:
- Zdanie podrzędne: If/Unless/As soon as + podmiot + czasownik w Present Simple + reszta zdania
- Zdanie nadrzędne: Podmiot + will + czasownik w pierwszej formie
⭐ Wskazówka: Słowo "unless" tłumaczy się jako "chyba że" lub "jeśli nie" i już zawiera w sobie przeczenie, więc nie musisz używać "don't/doesn't" w tej części zdania.
Kilka przykładów, które możesz wykorzystać na co dzień:
- If I don't do my homework, my teacher will be angry. (Jeśli nie odrobię pracy domowej, mój nauczyciel będzie zły.)
- My mum won't cook dinner if she doesn't do the shopping. (Moja mama nie ugotuje obiadu, jeśli nie zrobi zakupów.)
- Unless you learn, you won't pass. (Jeśli nie będziesz się uczyć, nie zdasz.)