Present Simple (Czas teraźniejszy prosty)

Present Simple używamy do opisywania regularnych czynności oraz faktów ogólnych. Jest to idealny czas do mówienia o rutynach, zwyczajach i rozkładach zajęć.

Budując zdania oznajmujące, używasz podstawowej formy czasownika $dla 3 osoby liczby pojedynczej dodajesz końcówkę -s/-es$. W przeczeniach dodajesz "don't" $lub "doesn't" dla he/she/it$, a w pytaniach zaczynasz od "do" lub "does".

Z tym czasem często występują przysłówki częstotliwości: always (zawsze), usually (zazwyczaj), often (często), sometimes (czasami) czy never (nigdy).

💡 Wskazówka: Zapamiętaj, że tylko w 3 osobie $he/she/it$ dodajemy końcówkę -s do czasownika i używamy "does" zamiast "do"!

Present Continuous (Czas teraźniejszy ciągły)

Present Continuous opisuje czynności trwające w chwili mówienia. Świetnie sprawdza się, gdy mówisz o tym, co właśnie robisz, lub o zaplanowanej bliskiej przyszłości.

Aby utworzyć ten czas, potrzebujesz odpowiedniej formy czasownika to be $am/is/are$ oraz czasownika z końcówką -ing. W przeczeniach dodajesz "not" po czasowniku "to be", a pytania rozpoczynasz od "am/is/are".

Z Present Continuous często używamy przysłówków: now (teraz), at the moment (w tym momencie) czy today (dzisiaj).

💡 Uwaga: Present Continuous świetnie się sprawdza, gdy chcesz wyrazić swoją irytację - np. "He's always talking during class!" (On zawsze mówi podczas lekcji!)

Present Perfect (Czas Present Perfect)

Present Perfect to czas, który łączy przeszłość z teraźniejszością. Używamy go, gdy mówimy o sytuacjach, które rozpoczęły się w przeszłości i wciąż trwają lub gdy czas zdarzenia nie jest dokładnie określony.

Do utworzenia tego czasu potrzebujesz have/has oraz czasownika w III formie (past participle). W przeczeniach używasz haven't/hasn't, a pytania zaczynasz od have/has.

Kluczowe wyrażenia to for (używamy z przedziałem czasu, np. for 3 years) i since (używamy z konkretnym punktem w czasie, np. since 2020). Często pojawiają się też przysłówki: already (już), yet $jeszcze/już$ czy ever (kiedykolwiek).

💡 Pamiętaj: Present Perfect skupia się na rezultacie czynności, a nie na czasie jej wykonania!

Past Simple (Czas przeszły prosty)

Past Simple to podstawowy czas do mówienia o przeszłości. Używamy go, gdy opisujemy czynności zakończone w przeszłości, zarówno jednorazowe jak i regularne.

Tworzymy go dodając do czasowników regularnych końcówkę -ed lub używając II formy czasowników nieregularnych. W przeczeniach używamy didn't + podstawowa forma czasownika, a pytania rozpoczynamy od did.

Past Simple często występuje ze słowami: yesterday (wczoraj), last week/month/year $w zeszłym tygodniu/miesiącu/roku$, two days ago (dwa dni temu) czy in 2000 (w 2000 roku).

💡 Wskazówka: W przeczeniach i pytaniach czasownik wraca do swojej podstawowej formy - nie używamy formy z -ed ani II formy!

Past Continuous (Czas przeszły ciągły)

Past Continuous opisuje czynności, które trwały przez pewien czas w przeszłości. Jest idealny do opisywania tła zdarzeń lub czynności przerwanej przez inną.

Tworzymy go łącząc was/were z czasownikiem z końcówką -ing. W przeczeniach używamy wasn't/weren't, a pytania zaczynamy od was/were.

Ten czas często występuje ze słowami: when (kiedy), while (podczas gdy), at 5 o'clock (o godzinie 5) czy all day (cały dzień).

💡 Świetna sztuczka: Past Simple często opisuje krótką czynność, która przerywa dłuższą czynność wyrażoną w Past Continuous - np. "I was watching TV when the phone rang" (Oglądałem TV, gdy zadzwonił telefon).

Future Simple (Czas przyszły prosty)

Future Simple używamy, gdy mówimy o przyszłości - zwłaszcza gdy podejmujemy spontaniczne decyzje lub gdy jesteśmy pewni, że coś się wydarzy.

Tworzymy go używając will + podstawowa forma czasownika. W przeczeniach używamy won't, a pytania rozpoczynamy od will.

Ważne jest rozróżnienie między will a konstrukcją going to. Will używamy przy spontanicznych decyzjach (mogą ulec zmianie), natomiast going to stosujemy, gdy coś zaplanowaliśmy wcześniej lub gdy widzimy oznaki, że coś się wydarzy.

💡 Pamiętaj: Future Simple świetnie sprawdza się w oferowaniu pomocy: "I'll help you with your homework" (Pomogę ci z pracą domową) lub w prośbach: "Will you open the window?" (Otworzysz okno?).

Jak napisać email po angielsku

Dobry email w języku angielskim ma trzy główne części: wstęp, rozwinięcie i zakończenie. To proste!

We wstępie witasz się z odbiorcą. Możesz napisać "Thank you for your last email" (Dziękuję za Twojego ostatniego maila) lub "I hope you're fine" (Mam nadzieję, że masz się dobrze).

W rozwinięciu skupiasz się na głównym celu emaila. Przydatne frazy to: "I need your help" (Potrzebuję Twojej pomocy) czy "I'm contacting you to..." (Piszę do Ciebie, aby...).

W zakończeniu żegnasz się i zachęcasz do odpowiedzi. Możesz napisać "I must be going now" (Muszę już kończyć), "Write back soon" (Odpisz szybko) lub "Take care" (Trzymaj się). Pamiętaj, aby podpisać się jako XYZ!

💡 Rada: Zawsze dopasuj styl emaila do jego odbiorcy - inaczej napiszesz do przyjaciela, a inaczej do nauczyciela czy przyszłego pracodawcy.