Present Simple i Present Continuous

Present Simple używamy, gdy mówimy o czynnościach powtarzalnych i rutynie. Świetnie nadaje się też do opisywania faktów ogólnych i praw natury. Często wykorzystujemy go również przy mówieniu o harmonogramach.

Budowa zdania w Present Simple jest prosta. W zdaniu twierdzącym mamy: osoba + czasownik $z końcówką -es, -s, lub -ies dla 3 osoby liczby pojedynczej$. W przeczeniach używamy: osoba + don't/doesn't + czasownik. Pytania tworzymy: Do/Does + osoba + czasownik + ?

Gdy ktoś pyta nas o coś w Present Simple, możemy odpowiedzieć krótko: "Yes, I do" lub "No, I don't".

Wskazówka: Zapamiętaj, że tylko w 3 osobie liczby pojedynczej (he, she, it) dodajemy końcówkę -s do czasownika i używamy "does" zamiast "do"!

Z kolei Present Continuous stosujemy do mówienia o czynnościach, które dzieją się właśnie teraz. Używamy go również do wyrażania bliskiej przyszłości oraz by pokazać irytację czymś, co powtarza się zbyt często.

Zdanie twierdzące w Present Continuous budujemy: osoba + odpowiednia forma czasownika to be $am/is/are$ + czasownik z końcówką -ing.

Present Continuous - ciąg dalszy

Przeczenia w Present Continuous tworzymy podobnie jak zdania twierdzące, dodając przeczenie do czasownika "to be": osoba + to be w formie przeczącej + czasownik z końcówką -ing.

Pytania w tym czasie budujemy inaczej niż w Present Simple. Zaczynamy od odpowiedniej formy "to be", czyli: Am/Are/Is + osoba + czasownik z końcówką -ing + ?

Pamiętaj: Czasownik w Present Continuous zawsze kończy się na -ing, bez wyjątków!

Różnica między tymi czasami jest prosta - Present Simple mówi o tym, co robimy regularnie lub co jest prawdą ogólną, a Present Continuous opisuje to, co dzieje się właśnie teraz. Kiedy mówisz "I play football" (Present Simple), oznacza to, że grasz w piłkę regularnie. Gdy powiesz "I am playing football" (Present Continuous), znaczy to, że właśnie teraz kopiesz piłkę!