Present Continuous - kiedy używać i jak tworzyć

Present Continuous używamy, gdy mówimy o tym, co dzieje się w tej chwili lub o czynnościach tymczasowych. Możemy go również stosować do opisywania zaplanowanych czynności w niedalekiej przyszłości. Dzięki temu czasowi możesz dokładnie opisać, co się właśnie dzieje.

Konstrukcja tego czasu jest dość prosta - potrzebujesz odpowiedniej formy czasownika to be $am/is/are$ i czasownika z końcówką -ing. Na przykład: "I am feeding the dog" (Karmię psa) lub w skrócie "I'm feeding the dog". Podobnie: "He/She/It is feeding the dog" oraz "We/You/They are feeding the dog".

Tworzenie przeczeń również jest łatwe - wystarczy dodać "not" po czasowniku to be: "I am not feeding the dog" (lub "I'm not"), "She is not feeding the dog" (lub "She isn't"), "They are not feeding the dog" (lub "They aren't").

💡 Wskazówka: Przy dodawaniu końcówki -ing pamiętaj o specjalnych zasadach. Podwajamy ostatnią spółgłoskę w krótkich czasownikach z jedną samogłoską (swim → swimming), usuwamy "e" na końcu (take → taking), a przy większości czasowników po prostu dodajemy -ing (play → playing).

Pytania tworzymy przez inwersję, czyli przestawiając czasownik to be przed podmiot: "Are you feeding the dog?" z odpowiedziami "Yes, I am" / "No, I'm not" lub "Is she feeding the dog?" z odpowiedziami "Yes, she is" / "No, she isn't". Ten wzór powtarza się dla wszystkich osób.