Alfabet hiszpański

Alfabet hiszpański ma kilka charakterystycznych liter, których nie ma w polskim alfabecie, jak Ñ (eñe) czy dwuznaki takie jak LL. Warto zapamiętać nazwy wszystkich liter, bo będą potrzebne podczas literowania.

Wymowa niektórych liter różni się od polskiej. Litery B i V brzmią prawie tak samo - pomiędzy polskim "b" a "w". Litera C ma różną wymowę: przed "e" i "i" brzmi jak angielskie "th", a w innych przypadkach jak "k". Litera H jest zawsze niema - nie wymawiamy jej!

Ciekawostka: Litera "Ñ" jest wyjątkowa dla języka hiszpańskiego i wymawia się ją podobnie jak polskie "ń". To jeden z symboli kultury hiszpańskojęzycznej!

Litera CH wymawia się jak polskie "ć", a litera G przed "e" i "i" brzmi jak "h". Gdy widzisz kombinację "gue" lub "gui", wymawiasz je jako "ge" i "gi" - "u" jest wtedy nieme. Jeśli nad "u" są dwie kropki (ü), to "u" wymawiamy.

Reguły wymowy i akcent

W hiszpańskim kilka liter ma szczególną wymowę. Litera J zawsze brzmi jak "h", a LL czytamy jak "j". Gdy widzisz litery QU, wymawiasz je jako "k" - na przykład "que" czytasz "ke".

Litera R jest wyjątkowa - na początku wyrazu, po spółgłoskach n, l, s oraz jako podwójne "rr" wymawia się ją mocniej niż polskie "r", z charakterystyczną wibracją. Litera Z wymawia się jak angielskie "th".

Akcent w hiszpańskim jest ruchomy! Zazwyczaj pada na jedną z trzech ostatnich sylab. Gdy wyraz kończy się na samogłoskę lub spółgłoski -n, -s, akcent pada na przedostatnią sylabę. Gdy kończy się na inne spółgłoski - pada na ostatnią sylabę.

Wskazówka: Jeśli widzisz znaczek akcentu nad samogłoską (á, é, í, ó, ú), to tam właśnie pada akcent, niezależnie od powyższych zasad.

Pamiętaj, że dobra wymowa to klucz do bycia zrozumianym! Ćwicz często i nie bój się mówić.