Preterito Perfecto - Kiedy i jak używać

Preterito perfecto używamy, gdy mówimy o czynnościach zakończonych w czasie, który jeszcze nie minął. Na przykład: "Hoy he ido al médico" (Dziś poszedłem do lekarza).

Ten czas stosujemy głównie z określeniami czasu takimi jak: hoy (dziś), ya (już), todavía no (jeszcze nie), nunca/jamás (nigdy), últimamente (ostatnio), a także z wyrażeniami typu "este año/mes" $w tym roku/miesiącu$ czy "hace unos minutos" (kilka minut temu).

Aby utworzyć preterito perfecto, łączymy czasownik haber (he, has, ha, hemos, habéis, han) z imiesłowem (participio). Podstawowe zasady tworzenia imiesłowów to: dla czasowników zakończonych na -AR dodajemy końcówkę -ADO (cantar → cantado), a dla czasowników zakończonych na -ER/-IR dodajemy -IDO (comer → comido, vivir → vivido).

Wskazówka! Pamiętaj, że przeczenie możesz umieścić na różne sposoby: "Nunca he ido en tren", "No he ido nunca en tren" lub "No he ido en tren nunca" - wszystkie formy są poprawne!

Uwaga na imiesłowy nieregularne! Najważniejsze z nich to: hacer → hecho, ver → visto, morir → muerto, escribir → escrito, romper → roto, abrir → abierto, volver → vuelto, decir → dicho, cubrir → cubierto, poner → puesto. Niektóre czasowniki mają nawet dwie formy, jak freír $freído/frito$ czy imprimir $imprimido/impreso$.