Akcent wyrazowy w języku polskim

Akcent wyrazowy to nic innego jak mocniejsze wymówienie jednej z sylab w wyrazie, który ma więcej niż jedną sylabę. Możesz o tym myśleć jak o "podkreśleniu głosem" wybranej części wyrazu.

W języku polskim obowiązuje prosta zasada główna - akcent najczęściej pada na przedostatnią sylabę wyrazu (drugą od końca). Na przykład mówimy: mo-NI-tor czy mó-WI-ły. Ta zasada sprawdza się w większości polskich słów, więc warto ją zapamiętać jako podstawową regułę.

Istnieją jednak ciekawe wyjątki, które pewnie słyszysz na co dzień. Czasowniki w trybie przypuszczającym w 1. i 2. osobie liczby mnogiej $czy-ta-li-BYŚ-my, gra-li-BYŚ-cie$ oraz czasowniki w czasie przeszłym w tych samych osobach $czy-ta-LI-śmy, gra-LI-ście$ akcentujemy na czwartą sylabę od końca.

Ciekawostka: Wyrazy obcego pochodzenia zakończone na -ika/-yka, jak lo-GI-ka czy in-for-MA-ty-ka, akcentujemy na trzecią sylabę od końca. Podobnie akcentujemy nazwy geograficzne jak A-ME-ry-ka.

Akcent pada na ostatnią sylabę w rzeczownikach jednosylabowych z przedrostkami arcy-, eks-, wice- $np. ar-cy-LEŃ, eks-MĄŻ$ oraz w skrótowcach literowych jak PKO $pe-ka-O$.