Teatr starożytnej Grecji
Teatr grecki narodził się z uroczystości ku czci Dionizosa - boga wina i płodności. Dionizje Wielkie marzec−kwiecienˊ dały początek tragedii, a Dionizje Małe grudzienˊ−styczenˊ - komedii. Mężczyźni przebrani za satyry śpiewali dytyrambы (pieśni kozła), z których rozwinął się dramat.
Teatr składał się z trzech głównych części: skenе (garderoba), proskenion (scena) i orchestra (miejsce dla chóru). Aktorzy nosili maski, kostiumy i koturny - wysokie buty. Liczba aktorów rosła stopniowo: Tespis wprowadził pierwszego, Ajschylos drugiego, a Sofokles trzeciego.
Tragedia antyczna miała ściśle określoną budowę: prologos (zapowiedź), parados (pieśń chóru), epejsodia (występy aktorów), stasimony (komentarze chóru) i exodos (pieśń końcowa). Musiała przestrzegać zasady trzech jedności - jednego miejsca, czasu i akcji.
Ciekawostka: Fatum (przeznaczenie) było główną siłą napędową tragedii - bohaterowie nie mogli uciec przed losem wyznaczonym przez bogów!