Apokalipsa św. Jana - informacje ogólne
Apokalipsa to tajemnicza księga, która zamyka całą Biblię. Powstała pod koniec I wieku na wyspie Patmos, gdzie św. Jan został zesłany przez Rzymian. Jej głównym celem było podtrzymanie na duchu prześladowanych chrześcijan.
Księga ta wyjaśnia sens cierpienia i zapowiada koniec świata, ukazując wizję nowego Jeruzalem - miejsca, gdzie zbawieni będą żyć wiecznie. Kluczowe przesłanie jest proste: każdy ma szansę na zbawienie, jeśli tylko się nawróci i zaufa Bogu. Dlatego mimo przerażających wizji, Apokalipsa jest w gruncie rzeczy optymistyczna!
Istnieją różne interpretacje Apokalipsy: preterysyczna (odnosząca się do czasów starożytnego Rzymu), historyczna (odnosząca się do współczesności) i futurystyczna (zapowiadająca przyszłe wydarzenia). Kościół preferuje interpretację uniwersalną.
💡 Apokalipsa pełna jest symboli! Baranek to Chrystus, Smok to szatan, liczba 7 oznacza boską doskonałość, a 666 to liczba Bestii-Antychrysta. Te symbole będziesz spotykać nie tylko w Biblii, ale i w kulturze, sztuce i literaturze.
Księga składa się z 22 rozdziałów. Pierwsze trzy to prolog i listy do siedmiu kościołów. Od czwartego rozdziału Jan opisuje swoje wizje, w których widzi Boga na tronie otoczonego 24 starcami i czterema tajemniczymi Istotami. W prawej dłoni Bóg trzyma księgę zamkniętą siedmioma pieczęciami, którą może otworzyć tylko Baranek (czyli Chrystus). To właśnie złamanie tych pieczęci rozpoczyna opis wydarzeń końca świata.




















