Deszcz jesienny - Leopold Staff
Czujesz czasem, że świat jest pełen cierpienia i wszystko wydaje się bez sensu? Staff też to czuł, dlatego stworzył ten wyjątkowy wiersz inspirowany filozofią Schopenhauera.
Utwór doskonale odzwierciedla dekadencki nastrój epoki modernizmu. Widzisz tu samotnego bohatera, pusty krajobraz i wszechobecny ból - to typowe cechy literatury tego okresu. Staff skupił się na wrażeniu, co było charakterystyczne dla malarstwa impresjonistycznego.
Nastrój wiersza to przede wszystkim melancholia i nostalgia. Ktoś kogoś opuścił, słychać płacz i jęk - wszystko to buduje atmosferę głębokiego smutku. Poetyckie widzenie świata łączy się z zadumą nad upływającymi chwilami.
Pamiętaj: W pierwszej zwrotce sny zamieniają się w koszmary pod wpływem jesiennej aury. Staff porównuje pochód marzeń sennych do korowodu pogrzebowego - to mocne spersonifikowanie snów wprowadza klimat śmierci.
