Cechy i problematyka utworu "Giaur"
"Giaur" to powieść poetycka o charakterze synkretycznym, łącząca różne gatunki literackie. Jej charakterystyczne cechy to fragmentaryczność, inwersja czasowa i obecność kilku subiektywnych narratorów. Akcja rozgrywa się w Grecji znajdującej się pod turecką okupacją.
Główny bohater uosabia wszystkie cechy bohatera bajronicznego - jest samotnikiem, indywidualistą, pragnie zemsty i nie żałuje swoich czynów. Pogardza samobójstwem, uważając je za przejaw tchórzostwa.
Kluczowe wątki utworu to miłość romantyczna Giaura do pięknej Leili, która zdradza męża i ponosi za to karę śmierci. Autor ukazuje także ludzkie namiętności (zemstę, gniew) i ich niszczycielski wpływ na życie bohaterów. Ważnym tematem jest również bunt jednostki wobec społeczeństwa oraz samotność romantycznego bohatera.
Warto zapamiętać! Tytułowy "Giaur" oznacza "niewiernego" w oczach muzułmanów - jest to określenie używane wobec chrześcijan. Ta podwójna tożsamość bohatera podkreśla jego wyobcowanie.
Fabuła opowiada o Wenecjaninie (Giaurze), który zakochuje się w Gruzince Leili, będącej żoną Hassana. Gdy Hassan odkrywa zdradę, skazuje Leilę na śmierć przez utopienie. Giaur mści się, zabijając Hassana, a następnie zamieszkuje w klasztorze, gdzie w samotności przeżywa swój ból.
