Według mitu o stworzeniu świata, wszystko zaczęło się od Chaosu - pierwotnej pustki, z której wyłoniły się pierwsze bóstwa. Z Chaosu narodziła się Gaja (Ziemia) i Uranos (Niebo), którzy stali się pierwszą boską parą. To oni dali początek kolejnym pokoleniom bogów, w tym tytanom, sturękim i cyklopom. Ten proces stworzenia świata pokazuje, jak Grecy wyobrażali sobie powstanie wszechświata - od pustki do uporządkowanego kosmosu.

Tytanomachia była wielką wojną między bogami olimpijskimi a tytanami o władzę nad światem. Po tym, jak Zeus został uratowany przed pożarciem przez Kronosa (swojego ojca), podał mu środek na wymioty, dzięki czemu jego połknięte rodzeństwo zostało uwolnione. Wspólnie wypowiedzieli wojnę tytanom i ostatecznie zwyciężyli. Ta wojna była kluczowym momentem w mitologii greckiej, ponieważ zakończyła panowanie tytanów i ustanowiła nowy porządek, w którym władzę sprawowali bogowie olimpijscy.

Kronos był jednym z najważniejszych tytanów, który obalił swojego ojca Uranosa i przejął po nim władzę. Obawiając się przepowiedni, że zostanie zdetronizowany przez własne dzieci, połykał je zaraz po urodzeniu. Jego żona Reja uratowała jednak Zeusa, podając Kronosowi kamień zamiast dziecka. Zeus później zmusił ojca do zwrócenia połkniętego rodzeństwa i wraz z nimi obalił Kronosa w walce znanej jako Tytanomachia. Historia Kronosa pokazuje typowy dla mitologii greckiej motyw walki o władzę między pokoleniami bogów.

Uranos był pierwotnym bogiem nieba, który wraz z Gają stworzył pierwsze pokolenia bogów. Był despotycznym władcą, który strącił większość swoich dzieci do Tartaru, co doprowadziło do buntu przeciwko niemu. Z kolei Zeus, po wygranej Tytanomachii, ustanowił nowy porządek, dzieląc się władzą ze swoim rodzeństwem - sam objął władzę nad niebem i ziemią, Posejdon otrzymał morza i oceany, a Hades podziemną krainę umarłych. Ta różnica pokazuje ewolucję od tyranii do bardziej sprawiedliwego podziału władzy w kosmicznym porządku mitologii greckiej.