Młoda Polska - podstawowe informacje
Młoda Polska to epoka, która trwała od lat 90. XIX wieku do 1918 roku. Wszystko zaczęło się od rozczarowania starymi ideałami - ludzie czuli, że dotychczasowe wartości przestały działać.
Epoka ma kilka nazw, z których każda pokazuje inny aspekt. Dekadentyzm oznacza przekonanie, że życie nie ma sensu, a modernizm podkreśla nowatorstwo w sztuce. Neoromantyzm nawiązuje do romantyzmu, przynosząc powrót mistycyzmu i irracjonalizmu.
Filozofia epoki była mocno pesymistyczna. Schopenhauer twierdził, że życie to pasmo cierpienia, z którego można się uwolnić tylko przez sztukę. Nietzsche mówił o nadczłowieku i odrzuceniu tradycyjnej moralności, a Bergson wierzył w poznanie świata przez intuicję.
W sztuce dominował impresjonizm - kierunek skupiający się na subiektywnych wrażeniach artysty. Charakteryzowały go zatarte kontury, gra świateł i kolorów oraz malarstwo na świeżym powietrzu.
Pamiętaj: Nazwa "fin de siècle" (koniec wieku) doskonale oddaje nastrój epoki - przeświadczenie o nadchodzącym końcu świata.
