Podstawowe założenia epoki Oświecenia
Oświecenie przyniosło prawdziwą rewolucję w myśleniu o świecie i człowieku. Nazwa epoki wskazuje na chęć "rozświetlenia" mroku, który panował w czasie baroku. Zamiast tego pojawiło się zaufanie do racjonalizmu (poglądu opartego na rozumowym poznaniu) oraz empiryzmu (badania świata poprzez doświadczenie).
W Polsce oświecenie rozwinęło się podczas panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego. Ten okres przyniósł ważne osiągnięcia jak Konstytucja 3 Maja, reformę szkolnictwa (utworzenie Collegium Nobilum i Szkoły Rycerskiej) oraz rozwój teatru i publicystyki.
Epokę charakteryzowały ważne idee, takie jak deizm (wiara w Boga, który stworzył świat, ale już w niego nie ingeruje), humanitaryzm (stawianie człowieka w centrum zainteresowania), utylitaryzm (dążenie do bycia użytecznym dla innych) oraz sensualizm (wiara, że źródłem wiedzy są zmysły).
Ciekawostka: Słynna "triada rewolucyjna" - równość, tolerancja i braterstwo - stała się fundamentem wielu przemian społecznych tego okresu i wpłynęła na kolejne stulecia europejskiej historii.






