Ramy czasowe i główne założenia pozytywizmu
Pozytywizm w Polsce obejmował lata 1864-1890, rozpoczynając się po upadku powstania styczniowego i trwając do pojawienia się pierwszych modernistów. W Europie epoka ta rozwijała się wcześniej - od lat 40. do 80. XIX wieku.
Nazwa epoki pochodzi od dzieła francuskiego filozofa Augusta Comte'a "Kurs filozofii pozytywnej". Dla pozytywistów wartościowe było to, co użyteczne, prawdziwe i naukowe. Cenili przede wszystkim rozum, obiektywność i pracę.
W literaturze i sztuce dominowały dwa główne kierunki: realizm (wierne odwzorowanie rzeczywistości) oraz naturalizm (przedstawianie prawdy opartej na przeprowadzonych obserwacjach).
Warto wiedzieć! Pozytywizm rozwijał się w zupełnie innych warunkach w Europie i w Polsce. Podczas gdy Europa przeżywała rozkwit przemysłu i urbanizację, Polska zmagała się z represjami zaborców i głębokimi zmianami społecznymi.
