Moralna odpowiedzialność za czyny
"Makbet" doskonale ilustruje, jak człowiek ponosi konsekwencje swoich wyborów. Na początku poznajemy Makbeta jako szlachetnego rycerza, wiernego królowi Dunkanowi. Jego charakter zmienia się jednak dramatycznie po spotkaniu z wiedźmami, których przepowiednia rozbudza w nim ambicję.
Decyzja o zamordowaniu króla nie jest wynikiem przeznaczenia, ale świadomym wyborem bohatera, do którego przyczyniają się podszepty Lady Makbet. Szekspir pokazuje, że moralne konsekwencje zbrodni są nieuchronne - Makbet popada w paranoję, traci zaufanie poddanych, a w końcu także życie. Jego upadek jest naturalną konsekwencją naruszenia moralnego porządku.
Porównując "Makbeta" z "Zbrodnią i karą" Dostojewskiego, widzimy podobny mechanizm - Raskolnikow, podobnie jak szkocki rycerz, przekonuje siebie o wyższych celach swojego czynu, ale ostatecznie nie może uciec przed ciężarem winy. W "Antygonie" Sofoklesa widzimy z kolei bohaterkę, która świadomie łamie prawo króla Kreona, biorąc pełną odpowiedzialność za swój wybór, kierując się wyższym, boskim prawem.
Warto zapamiętać: W "Makbecie" Szekspir pokazuje, że każdy czyn ma swoje konsekwencje, a człowiek nie może uciec przed odpowiedzialnością moralną, nawet jeśli próbuje usprawiedliwiać swoje działania.
